भोटेकोशीमा आएको भीषण बाढीको तीन साता बितिसक्दा पनि सम्पर्कविहीन भएका सयौँ पर्यटकका आफन्तहरू अझै आफ्ना मान्छेको खोजी र अवस्थाबारे आधिकारिक जानकारीको पर्खाइमा छन्। पर्यटन प्रहरीको विवरणअनुसार बाढीपछि ६ सय ७ विदेशी र १ सय ८८ नेपालीसहित कूल ७ सय ९५ पर्यटक अझै बेपत्ता छन्। बेपत्ता विदेशीहरूमा सबैभन्दा धेरै भारतका १ सय ८९ जना छन् भने अमेरिका, मलेसिया, युक्रेन, चीन, लाट्भिया, अस्ट्रेलिया, बेलायत, क्यानडा लगायत विभिन्न देशका नागरिकहरू रहेका छन्।
काठमाडौँमा पर्यटन क्षेत्रका अगुवाहरूले बाढीमा ज्यान गुमाउनेहरूप्रति श्रद्धाञ्जली अर्पण गरिरहँदा पर्यटन बोर्डको गेटबाहिर भने विदेशी नागरिकहरू हातमा हराएका आफन्तको फोटो बोकेर सहयोगको याचना गरिरहेका दृश्यहरू देखिएका छन्। भारतबाट आएकी विचित्र जैन कैलाश यात्राका क्रममा सम्पर्कविहीन भएका आफ्ना रुसी साथी किरिल त्रेतियाकोभको खोजीमा आफैँ काठमाडौँ आइपुगेकी छन्। उनीजस्तै अन्य धेरै विदेशी नागरिकहरू शिक्षण अस्पतालमा फोटो टाँसेर वा ठमेलका होटलहरूमा बसेर आफ्ना आफन्तको खबर कुरिरहेका छन्।
लामो समयसम्म कुनै पत्तो नपाएपछि बेपत्ता पर्यटकका परिवारहरूले नेपाल सरकारसँग खोजी मात्र नभई मृत्यु प्रमाणपत्र वा अवस्थाको आधिकारिक प्रमाण माग्न थालेका छन्। नेपाल पर्यटन बोर्डका कार्यवाहक निर्देशक सुनील शर्माका अनुसार तीन सातासम्म सम्पर्कमा नआएका विदेशीका परिवारले मृत्यु प्रमाणपत्र मागिरहेका छन्। तर, अस्पतालमा मृत्यु पुष्टि नभएसम्म वा शव पहिचान नभएसम्म सरकारले प्रमाणपत्र दिन नसक्ने भएकाले पर्यटक प्रहरीले ‘आउट अफ कम्युनिकेसन’ को स्लिप मात्र उपलब्ध गराइरहेको छ।
हराइरहेका नागरिकका आफन्तहरूले खोजी कार्यलाई थप पारदर्शी र प्रविधियुक्त बनाउन माग गरेका छन्। किरिलका भाइ दिमित्री त्रेतियाकोभले नेपाल र चीनबीच समन्वय गरेर सीमापार संयुक्त खोजी अभियान चलाउनुपर्ने, ड्रोन, थर्मल इमेजिङ र उद्धार कुकुरको प्रयोग गर्नुपर्ने सुझाव दिएका छन्। उता रसुवामा हराएकी कजाखस्तानकी इरिना ब्लोन्स्कायाको खोजीका लागि ‘रेस्ट्रिक्टेड बोर्डर जोन’ मा हेलिकोप्टर उडानको विशेष अनुमति पाउन उनका छोराले कूटनीतिक पहल सुरु गरेका छन्।
परराष्ट्र मन्त्रालयले बेपत्ताका परिवारको सोधपुछका लागि आपत्कालीन प्रतिक्रिया टोली गठन गरी दैनिक सूचना आदानप्रदान गरिरहेको छ। यद्यपि, खोजी जारी रहेको सरकारी आश्वासनबाट मात्रै आफन्तहरू सन्तुष्ट हुन सकेका छैनन्। उनीहरू न त हराएका आफन्त जीवितै रहेको खबर पाउन सकेका छन्, न त मृत्युको पुष्टि नै हुन सकेको छ, जसले गर्दा उनीहरूको पर्खाइ झन् कष्टकर बन्दै गएको छ।
